नेपाल सरकारले सडकमानवहरूको उद्धार गरी उनीहरूलाई बाटोमा बाँच्न नपाउने अवस्था सिर्जना गरेको दावी गरिरहेको छ, तर हालैका घटनाहरूले सरकारको दावीलाई चुनौती दिएका छन्। सार्वजनिक सवारी साधनमा यात्रुहरूलाई थरी थरीका माग्नेहरूले हैरान पारिरहेका छन्, जसले यात्रुहरूको यात्रा असहज र तनावपूर्ण बनाइरहेको छ। विशेषगरी भारतीय माग्नेहरूले सार्वजनिक सवारीमा चिठ्ठी लेखेर, ताली बजाएर, र आफ्ना कथाहरू सुनाएर यात्रुहरूलाई जबरजस्ती पैसा मागिरहेका छन्।

यस बीच, केही भारतीय माग्नेहरूले यात्रुहरूलाई मन्नतका पेपर पनि दिन्छन् र पैसा माग्ने प्रयास गर्छन्। यस्ता माग्नेहरूको प्रभाव सार्वजनिक बसका खलासीहरूद्वारा थपिएको छ, जसले भाडा लिएर उनीहरुलाई बसमा चढाउँछन्। नेपालका प्रमुख शहरहरूमा पनि माग्नेहरूको संख्या बढिरहेको छ। नयाँ बसपार्क र माछापोखरी क्षेत्रमा साना केटाकेटीहरूलाई सडकमा राखेर माग्ने कार्य भइरहेको छ। यी बालबालिकाका अभिभावकहरू मदिरा सेवन गरेर सडकमा लडिरहेका हुन्छन्, जसले समाजमा थप चिन्ता उत्पन्न गरिरहेको छ। सार्वजनिक स्थानमा माग्नेहरूले विशेषगरी विद्यालयका विद्यार्थीहरूलाई लक्षित गर्दै खुट्टा समाएर, मागेर बेज्जती गर्ने गरेका छन्।

यसले विद्यार्थीहरूलाई मानसिक र शारीरिक पीडा दिइरहेको छ। यस समस्यामा नगरपालिका र सम्बन्धित निकायको प्रतिक्रिया ढिलो र प्रभावहीन देखिन्छ। केवल गफ दिने मात्र काम भइरहेका छन्, तर समस्या समाधानका लागि कुनै ठोस कदम उठाइएका छैनन्। यसले सडकमानवहरूको संख्या र तिनीहरूको गतिविधिहरूमा वृद्धि भइरहेको छ, र यस्ता समस्याहरूको समाधानका लागि थप सक्रिय कदम चाल्नुपर्ने आवश्यकता देखिन्छ।